Kala pomnika adradžencam, stvaralnikam «Našaj Nivy» Ivanu i Antonu Łuckievičam.

Kala pomnika dramaturhu Francišku Alachnoviču.

Na mahile Jadvihina Š. (Antona Lavickaha).

Kryž Lavona Vitan-Dubiejkaŭskaha.

Dziadoŭ ušanoŭvali i kataliki, i pravasłaŭnyja biełarusy. Značyć, śviata daŭniaje, dachryścijanskaje.

Damy i dvary prybirali. Bo ž dušy prodkaŭ prylaciać u hości. Na mohiłkach pakidali śviečki.

Vilenskija mohiłki Rosy na Dziady

Vilenskija mohiłki Rosy na Dziady

A za viačeraj čytali malitvy i pryhavorvali: «Śviatyja dziady, lacicie siudy!»

Straŭ treba niacotnaja kolkaść: piać, siem, piatnaccać. Čamuści niacotnaść simvalizavała siemantyku «taho» śvietu.

Dźviery adčyniali — kab dušam nie zalatać praz akno.

Kožny, pačynajučy ad starejšaha, začerpvaŭ pieršuju łyžku i pierakładaŭ jaje ŭ asobnuju misku — dla dziadoŭ.

Najstarejšy musiŭ i pieršym ustavać z-za stała. Nie daj boh kamu inšamu: kab ža nie pamior raniej. U hetym i sens prykazki: «Nie leź papiarod baćki ŭ piekła!».

Śviečki paśla viačery hasili rytualnym blinom.

Rytualnymi ličylisia i stravy z tych žyvioł, jakija ŭ plemieni ličylisia tatemnymi.

A jašče knyšy — heta takija zavivanyja bułački z načynkaj. 

Ale nie ježa hałoŭnaje. Hałoŭnaje — pamiać.

Śviatyja dziady, prosim vas,
Chadzicie, lacicie da nas,
Jeści i pici, što Boh daŭ,
Što ja dla vas achviaravaŭ,
Čym tolki chata bahata…

My pamiatajem vas, my lubim vas, vy praciahvajecie žyć u nas, a my paśla budziem žyć u našych dzieciach i ŭnukach.

Клас
30
Панылы сорам
1
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
2
Абуральна
1