«Тут такія прыгожыя кветнікі, а не гэтыя сумныя газоны з туямі». Лецішчы ў старых садовых таварыствах маюць свае перавагі 

Апошнім часам набірае папулярнасць набыццё загараднай нерухомасці. Гэтаму спрыяюць шматлікія рэпартажы аб тым, як людзі стары дом ператварылі ва ўтульны і сучасны. Або паездка да сваякоў-сяброў на лецішча, у праграме якой шпацыры-шашлыкі. Назіраць збоку за дачным жыццём — адно задавальненне. А калі самім займець летнюю рэзідэнцыю? Якія тут плюсы і мінусы, разбіралася «Звязда».

19.02.2023 / 15:53

Як стаць дачнікам?

Можна атрымаць участак ад некаторых прадпрыемстваў ці арганізацый, калі там працуе член сям'і. Але першае пытанне, на якое варта было б адказаць у такім выпадку: а вы гатовыя і ў выхадныя дні бачыць сваіх калег?

Сучасныя СТ больш падобныя да катэджных пасёлкаў, у якіх будуюцца не летнія домікі, а дамы, прыдатныя для круглагадовага пражывання.

Новае СТ патрабуе каласальных затрат на інфраструктуру. Так, яна будзе служыць дзясяткі гадоў, але аплаціць гэта трэба сёння. А яшчэ і ўласны дом пабудаваць, і каб не горш, чым у калег.

Так што сумленна і ўдумліва адкажыце на другое пытанне: ці дастаткова грошай на такую задуму?

Другі варыянт — купіць лецішча ў старым СТ. Тут, вядома, не будзе побач працоўнага калектыву, але знаёмых можна ўсё адно сустрэць. Мая прыяцелька Ганна, якая арандавала лецішча ў мінулым сезоне, рэгулярна бачылася з былой калегай, якая досыць часта прыязджала да сваіх бацькоў.

Дарэчы, гэта добрая ідэя — спачатку сезон ці два арандаваць дачу, каб зразумець, ці зможаце вы прыжыцца ў новых для сябе ўмовах.

Маладой сям'і гэты варыянт спадабаўся. Лецішча ў арэнду знайшлі на дзіва хутка. Неяк адразу з'явілася сімпатыя паміж гаспадаром і арандатарамі. Усё было зроблена афіцыйна, заключылі дагавор. Дом з усімі гарадскімі выгодамі не расчараваў.

Межы ўчасткаў і асабістыя

«Трэба было вучыцца жыць навідавоку, — кажа Ганна. — Участак шэсць сотак, плот з вуліцы і ад адной суседкі — металапрофіль, з двума іншымі суседзямі нас падзяляла сетка-рабіца.

Важна зразумець, ці не будзе дыскамфорту ад таго, што зусім побач знаходзяцца чужыя людзі. Злева жыве сям'я дактароў, вельмі прыемная, мы пасябравалі. Але распавядалі, што як толькі атрымалі ў спадчыну лецішча, дык адразу да іх пачалі прыходзіліць суседзі: то ціск памераць, то таблетку папрасіць, то пракансультавацца, то перавязку зрабіць…

Пазбавіліся ад візіцёраў такім чынам: удакладнялі, дзе чалавек працуе. Потым той доктар прыходзіў, напрыклад, да выхавальніцы і прасіў «паглядзець нашых дзяцей», ці да кухара — «прыгатаваць абед»…. О, як яны ўсе абураліся. Але візіты спыніліся. Затое ў чаце СТ з'явіліся рэкамендацыі па прафілактыцы і першай дапамозе пры дачных траўмах, парады гіпертонікам і тым, хто пакутуе ад іншых хвароб.

А вось іншыя суседзі… Мяне шакавала, як суседка вучыла дзіця: «Можаш пагуляць з хлопчыкамі з суседняга ўчастка, яны з багатай сям'і». І як яна вымярае тое «багацце»?

У прынцыпе, людзі ўсюды аднолькавыя.

У горадзе на дзіцячай пляцоўцы абавязкова сустрэнеш маму, якая лічыць, што тут усё толькі для яе дзіцяці, астатнія — пайшлі прэч, такая ж будзе і ў садаводчым таварыстве».

Старыя і новыя

Ганна бачыць перавагу старых СТ у тым, што там рана ці позна разбураецца маналіт «адна праца, адзін дом у горадзе, адно СТ». Новыя гаспадары лецішчаў у асноўным не лезуць у чужое жыццё і ў іх няма успамінаў: хто каго пакрыўдзіў дваццать гадоў таму. У той жа час гэтыя людзі могуць хутчэй аб'яднацца, каб вырашыць нейкае пытанне, якое датычыць агульнага камфорту ў СТ. Ва ўсякім разе, калі ў канцы сезона старшыня СТ падзякаваў у чаце дачнікам, якія нешта зрабілі для агульнага дабрабыту, спіс аказаўся вялікі.

Таксама Ганне падабаецца неаднародная забудова — гэта цікавей, чым новыя СТ з падобнымі дамамі. «А яшчэ тут такія прыгожыя кветнікі, на якія нават у маладых спадчыннікаў рука не падымаецца, а не гэтыя сумныя газоны з туямі», — кажа яна.

Інфраструктура і мікраклімат

Перш чым набываць лецішча, трэба даведацца не толькі аб стане дома і гаспадарчых пабудоў, але і аб агульнай інфраструктуры. Што з электрычнасцю, з вадой? Ёсць сезонная крама ці прыязджае аўталаўка? Наколькі добра ловіць мабільная сувязь — таксама важнае пытанне. І галоўнае — што адбываецца ў кіраўніцтве СТ?

Ганна расказвае, што ў суседнім СТ другі год судзяцца стары старшыня праўлення і новы. Прычым апошні ўвесь час прайграе працэсы, а грошы на ўсякага роду кампенсацыі бяруць з членскіх узносаў. Значыць, мала таго, што мікраклімат неспрыяльны, дык яшчэ і грошы вылятаюць невядома куды.

Сем разоў адмерай…

Ганна з мамай і свякрухай палічылі, што на лецішчы выгадна мець фруктовыя дрэвы і ягады. «Ты ўяўляеш, колькі б мы заплацілі за ажыны і дурніцы на базары?!» — цешылася мама Ганны. Датычна ж агарода прыйшлі да адназначнай высновы: гародніну лепш купляць у суседзяў, якія ўвесь сезон жывуць на лецішчах.

Пятая частка дамоў у гэтым СТ заселена круглы год, прычым жывуць у іх як пенсіянеры, так і маладыя сем'і. А святы на лецішчах адзначаюць, мабыць, у кожным чацвёртым доме.

Зімой людзі хоць бы раз на месяц прыязджаюць сюды, напрыклад, зняць снежную шапку з цяпліцы.

Ганна кажа, што сям'я хоча яшчэ сезон пажыць на арандаваным лецішчы. А ўжо потым на сямейнай радзе вырашыць, што і дзе купляць ці па-ранейшаму арандаваць. Занадта сур'ёзная пакупка, каб здзяйсняць яе, кіруючыся эмоцыямі або модай. Гэта кухонны камбайн купіш, месяц пакарыстаешся, а потым ён гадамі займае месца, але есці не просіць. Уласнае лецішча патрабуе і пастаяннай увагі, і выдаткаў.

Чытайце таксама:

«З чаго пачаць? Пачніце са шпалераў». Як найбольш ашчадна аднавіць купленую вясковую хату

Як выглядае самае дарагое лецішча ў Беларусі? Яно каштуе амаль мільён даляраў

У вёсцы — ведзьма. Рэпетытарка з'ехала з Мінска ў вёску і не шкадуе

Nashaniva.com